05.07.2006 Oortjeshekken
Vanwege de glinsterende ogen van mijn moeder, altijd als ze het over Oortjeshekken had, stond het al een tijdje op mijn lijst van te bezoeken plekken. Nu mijn hoogzwangere toestand een verre reis niet meer toestond en het steeds zulk puik fietsweer was, moest het er maar eens van komen. Natuurlijk was het wat optimistisch om vier dagen vantevoren nog een nacht in het weekend te willen boeken (“helaas, tot oktober volgeboekt”), maar van zondag op maandag was geen probleem.
Een zolderkamer werd het, met zicht op de Waal.
De fietsen — Alex’ racefiets en mijn omafiets (ik vind versnellingen stom en handremmen eng vanwege de jarenlang opgebouwde terugtrapremreflex) — gingen mee in de trein naar Nijmegen. Tot onze verrassing werd de Ooijroute al keurig vanaf het station bewegwijzerd. Op dag 1 fietsten we slechts het gedeelte tot ons hotel in Ooij. Daarna te voet een rondje Bisonbaai — niet geschikt voor wie niet tegen loslopende paarden en stieren en tegen blote mensenpiemels kan — en een luie middag met de Volkskrant in de hoteltuin. Een zeer charmante slaapplek, maar mijn hemel, wat was het ‘s nachts warm onder de balken.
Ontbijt op het terras, uitchecken en vervolgens de rest van de Ooijroute. Onze recent opgevatte liefde voor het Hollandse rivierenlandschap werd iets minder bevredigd dan tijdens de zelfbedachte tour van vorige week, maar niettemin een mooie trip. En Amsterdam lag al die tijd op slechts vijf kwartier treinen.
Ik ben daar ook geweest, dat was mooi. Helaas was het bij mij winter, wat het toch iets minder aantrekkelijk maakte.
Merel - 06.07.2006 - 09:01Prachtig stukje. Alleen … die laatste zin… , die bevalt me niet. Alsof A’dam het walhalla van het hier is. Laat staan het walhalla van het bevallen.
Pfffffttt.
Ben ik de enige die vindt dat de teasers mooier zijn dan de volledige beelden?
Harry - 04.08.2006 - 04:17