29.11.2005 Riga (4)
28.11.2005 Riga, Centrale Markt
27.11.2005 Riga (3)
Wekenlang hebben we plaatsnamen naar elkaar geroepen. “Bergen!” “Nee, Marrakesh!” “Glasgow!” “Sofia?”
Riga, in Letland, wordt het uiteindelijk. Vier dagen. Ietwat bevreesd voor het weer stappen we op het vliegtuig. Ik zag ons al in een sneeuwstorm vastzitten, ons van café naar museum voortslepend. Niets blijkt minder waar, want een bleke, laagstaande zon ontvangt ons op de moderne luchthaven van Riga.
De half uur durende taxirit van de luchthaven naar ons hotel is iets duurder dan het starttarief van een Amsterdamse taxi. Het is hier goedkoop, dat is duidelijk. Na even bewonderend uit het raam te hebben gestaard op de twintigste verdieping, snellen we naar buiten om nog iets van het daglicht mee te pakken. Om kwart over vier is het aardedonker.
Een mooi onderhouden centrum met veel oude gebouwen. Veel koffietentjes. Aardige mensen, die vrijwel allemaal Engels spreken. Veel nouveau riche, in door Brabus onder handen genomen zwarte Mercedessen. Blonde dames, die zonder uitzondering bontjassen dragen en op naaldhakken lopen. Buiten het centrum zijn veel gebouwen vervallen. In het gebied bij de Russische markthallen wanen we ons in Sovjet tijden. De hallen zelf zijn een belevenis op zich. Een hal vol slagers, een hal vol visboeren, een hal vol groenteboeren. Onvoorstelbaar mooi.
We bezoeken de St. Peters-kerk. In de lift die ons naar de uitkijktoren brengt, zit een oude man op een krukje. Hij drukt op het knopje voor de bovenste etage en vraagt ons waar we vandaan komen. Na mijn antwoord begint hij op hoge snelheid een onbegrijpelijk verhaal waaruit het enige dat ik kan opmaken is dat de Duitsers op de eerste plaats komen en Nederlanders op de tweede. Ik knik alsof ik het begrijp. Het doel van zijn monoloog blijkt het slijten van twee opera-cd’s te zijn…
Zoals rave schromelijk laat doordrong in Åmål, zo lijkt lounge anno 2005 helemaal hip in Riga. Elk restaurant en elke bar draait het. Zo ook Vincents, waar we de eerste avond eten. De luxe setting is aanvankelijk wat intimiderend, maar sfeer en bediening blijken erg relaxt. De prijzen zijn van Nederlands niveau. Een echte aanrader. Verder kan lunchen in Riga heel goed met sushi, want dat is helemaal de bom hier. Vergeet niet ook te gaan eten in een typisch Letse vreetschuur, zoals Dzirnavas!
Er is veel gebeurd in Letland de laatste vijftig jaar, zoals we zien in het Museum of the occupation of Latvia. Het land is bezet geweest door achtereenvolgens Zweden, Duitsland en de Sovjet Unie, tot de onafhankelijkheid in 1991. Dat is relatief kort geleden en nog echt voelbaar, ondanks de grootscheepse renovaties en de herinvoering van het Lets als hoofdtaal. Riga is een charmante stad, die aan het opbloeien en ontwikkelen is. Er is nog weinig toerisme, dus als u weg wilt van de platgelopen paden, is het een geweldige bestemming voor een weekendtrip.
25.11.2005 Riga (2)
24.11.2005 Riga
Vanuit de Skyline bar in hotel Latvija.
18.11.2005 Net voor de bui
17.11.2005 Site van het Jaar?
Zoals u wel gemerkt heeft is het hier de laatste tijd nogal rustig. Dat zit zo, sinds ik een nieuwe baan heb, heb ik het nogal druk. Zo ben ik van een part time baan weer naar full time gegaan, en sindsdien is alle routine zoek. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen, nieuwe techniek en politiek. Heel leuk, maar ook erg vermoeiend. ‘s Nachts droom ik van PostScript en spectrophotometers. Het wordt allemaal beter, maakt u zich geen zorgen, maar het zal de komende tijd op deze plek nog wat kalm blijven. Van stoppen is geen sprake, want dat is ook in 2005 voor mietjes.
In de tussentijd hebben de lieve mensen van Clickx magazine ons niet alleen gebombardeerd tot één van “de 50 weblogs die je gezien moet hebben”, maar ons ook genomineerd voor Site van het Jaar in de categorie blogs. Het moet niet gekker worden! Tot onze grote verbazing schijnen we ook de enige Nederlandse site te zijn, in een verder geheel Belgische aangelegenheid. Gelukkig is de uitreiking gewoon bij ons om de hoek in Carré, dachten we nog even. Maar het blijkt hier om dat andere Carré te gaan, die in Willebroek, bij onze zuiderburen. Juist ja.
Mocht u het nu leuk vinden dat een Nederlandse site wint, en wij ons genoodzaakt zien een prijs in ontvangst te nemen ten overstaan van louter Belgen in het hol van de leeuw, stem dan vooral op ons door op het logo linksboven te klikken. Waarvoor dank. (Wel eerst even door de eerste twee pagina’s heenklikken.)
P.S. Indien u na het stemmen onverhoopt de Dymo LabelWriter wint en denkt “wat moet ik daar nou weer mee?”, dan wil Anneke hem graag van u overnemen.

