04.04.2005 Verjaarscadeau
Verveling
Grote vakantie! Maandenlang!
Nog één keer door die hoge gang,
dan was je vrij.
Maar na een week had je geen zin
en leek de blijdschap van ‘t begin
voorgoed voorbij.Verveling, heel de middag lang,
je zwierf van straat naar huizengang,
waar kon je heen?
In bikkelharde zonneschijn
schenen de huizen leeg te zijn,
het gras van steen.Je hele stad had zwaar het land,
alsof het oud vertrouwd verband
verbroken was.
Je slenterde, zo loom en sloom,
langs ‘t schoolplein, de kastanjeboom,
de lege klas.Willem Wilmink (uit: Moet worden gevreesd dat het nooit bestond?, 1990)
Een bibliofiel ben ik nooit geweest; het gaat me om de tekst. Wel beloof ik hierbij plechtig van deze boeken nooit de ruggen te zullen knakken.
Ah, met deze heb ik in m’n handen gestaan, maar ik had al een ander Wilmink-verzamelaar. Bij elk gedicht vind ik ‘t zo jammer dat hij er nooit meer eentje aan toe zal voegen.
Lars - 05.04.2005 - 23:49Ik ben een beetje bibliofiel, maar ik knak wel alle ruggen van alle boeken die ik ooit in mijn handen krijg. *voelt zich een beetje een onverlaat*
jessie - 08.04.2005 - 19:37
dutch directions