31.03.2005 Kantoorleven (10); deel 2

eerder

Netwerkbeheerder Klaus komt de trap aflopen en schudt onze hand. Hij en mijn collega lijken vanaf het eerste moment beste vrienden te zijn. Hun beider passie voor een obscuur maar o zo stabiel besturingssysteem wordt vol vuur besproken. “Eindelijk een medestander”, lijken ze beide te denken. Na hun gezamenlijke lofzang wil ik ter zake te komen door het probleem kort samen te vatten, maar word abrupt onderbroken door E., omdat ik er volgens hem niets van begrepen heb. Druk tekenend legt hij mij het hele systeem uit met behulp van een flow chart. Er worden allerlei leuke weetjes en trucjes bij gehaald die niets met het probleem te maken hebben, maar Klaus is duidelijk onder de indruk en smult van al deze kennis. Ik bijt op mijn lip.

Met een bekertje thermoskankoffie worden we binnengeleid in het testlab. Her en der staan pc’s waarvan de ingewanden uit de kast hangen. De vloer is bezaaid met kabels. Een tl-buis knippert. Het ruikt er muf. Klaus gaat ons een demonstratie van het probleem geven en daarvoor is een pc met Windows XP nodig. Al tijdens de installatie wordt door beiden druk geklaagd over de interface. Na afloop moet eerst het Teletubbiesbehang het veld ruimen en de blauwe taakbalk naar de klassieke grijze versie worden omgezet. Daarna volgt een half uur durend gevecht om het toetsenbord op de Duitse layout in te stellen. De twee zitten schouder aan schouder achter het toestenbord, af en toe bijna vechtend om de muis. “Darf Ich? Darf Ich?”, gaan ze ombeurten. Ik probeer te helpen door uit te leggen waar de instelling zit, wat terzijde wordt geschoven met een “daar hebben we net gekeken!”. Ik mompel iets in de trant van “dan heb je niet goed gekeken” en besluit verder mijn mond te houden.

verder

alex | 22:31 | algemeen geleuter | 4 reacties

31.03.2005 Kantoorleven (10)

Om kwart over zeven loop ik de taxistandplaats van Utrecht CS op, waar collega E. mij op zou wachten. Ik zie zijn grijze Ford Mondeo staan. Achter de achterruit zit een Amerikaans nummerbord geplakt. Er staat ‘OpenVMS for Life’ op. Ik haal diep adem en trek het portier open.

Mijn collega en ik zijn al een paar weken bezig met het onderzoeken van een probleem bij een bedrijf in Keulen, zonder resultaat. Hij stelde voor maar eens bij de klant op bezoek te gaan. Ik zag niet er niet zo veel heil in, maar stemde schoorvoetend in, waardoor ik nu in de file sta om Utrecht uit te komen. E. vertoont met zijn versleten Dockers, te grote colbert en drukke stropdas een verrassend grote gelijkenis met het beeld dat ik van hem gevormd had na onze vele telefoongesprekken.

E. heeft een zuidelijke tongval en praat onophoudend. OpenVMS is het beste en meest stabiele besturingssysteem ter wereld, wordt mij op dwingende toon ingeprent. Microsoft is de duivel zelve, een stelletje dieven en prutsers zijn het. Ik ken ze wel, de notoire Microsoft-haters, maar zo een als deze heb ik nog nooit meegemaakt. Nog ruim voor Arnhem weet ik dat dit een erg lange dag gaat worden.

verder

alex | 14:36 | algemeen geleuter | 4 reacties

29.03.2005 Robots

Robots recensie

2/5 

De kaartjesafscheurman bij de Pathé Arena vertelde enthousiast dat we vandaag de eersten waren voor de IMAX-voorstelling van Robots. We moesten ons voorbereiden op een spektakel met overweldigend beeld en we zouden weggeblazen worden door het geluid. De IMAX-zaal is niet overdreven groot, maar het scherm is erg imposant. We zaten op de vijfde rij licht te schudden in de stoel en vroegen ons even af of dit een voorproefje was van de geluidseffecten die zich een weg door de ruggenmerg zouden banen. Het bleek gewoon het heien bij het station te zijn.

Nadat we met vier anderen de reclame hadden gezien gingen de lichten weer aan. Een medewerker liep naar voren met een microfoon en hield een onnavolgbaar toespraakje over IMAX en de technologie erachter. Na afloop deed iemand een aanzet tot een applausje, maar stopte snel toen niemand volgde.

Robots moet pogen een publiek te behagen dat verwend is door films van Pixar, zoals Finding Nemo en The Incredibles. In technisch opzicht is dat wel gelukt. Alle robots glimmen dat het een lieve lust is en de stad waarin de film zich afspeelt is één grote kleurrijke kermis. Het is daarom jammer dat het verhaal volgens zich een onvoorstelbaar uitgekauwd stramien voltrekt. Pixar heeft bewezen dat een animatiefilm voor alle leeftijden leuk kan zijn. Robots is echt een kinderfilm met tenenkrommend sentiment, een paar leermomenten en erg flauwe grappen. De karakters zijn nogal mat, eigenlijk komt alleen Fender uit de verf door het stemmenwerk van Robin Williams. Jammer.

De IMAX-projectie is indrukwekkend door zijn afmetingen. Het beeld is mooi scherp en helder, behalve als er snelle bewegingen zijn, dan wordt alles op een vervelende manier wazig. Voor de gamers onder u: de frame rate lijkt te laag. Ik denk ook niet dat Robots bij uitstek de film is om het geluid te ervaren. Al met al een teleurstelling.

alex | 18:18 | film | 4 reacties

26.03.2005 Quebec Stad, 22 maart

St.Lawrencerivier Rue Sainte-Anne nutteloze parkeermeters het oude centrum

anneke | 18:58 | fotografie | 4 reacties

20.03.2005 Amstelrust

Sinds landgoed Amstelrust aan de Amsteldijk is gekraakt zijn het huis en de enorme tuin iedere zondag open voor publiek. Het lijkt al een populair gezinsuitje te zijn geworden. De koffie staat klaar!

Update 31-05-05: Amstelrust ontruimd.

anneke | 15:17 | fotografie | 27 reacties

20.03.2005 Jevgeni Chaldej

De Oekraïens-joodse fotograaf Jevgeni Chaldej (1917-1997) was fotojournalist, maar een die nooit het artistieke aspect uit het oog verloor. Voor de duvel niet bang, en niet vies van de nodige manipulatie. Het interessante aan de expositie van Chaldej’s werk is dan ook dat veel van de foto’s zijn voorzien van commentaar van de maker over de totstandkoming ervan. Verder wordt doorlopend een documentaire vertoond waarin de fotograaf vanuit een deprimerende flat op ontroerende wijze, maar zeker niet zonder humor, vertelt over zijn leven en werk. Prachtig is de scène waarin hij met glinsterende ogen beschrijft hoe hij in zijn jeugd foto’s, die hij met een zelfgemaakte camera had geschoten, liggend onder zijn bed zo goed en zo kwaad als het ging ontwikkelde. Deze foto is zonder twijfel zijn bekendste. In tegenstelling tot wat je zou vermoeden is ook deze echter allerminst spontaan tot stand gekomen. Zo was de Russische vlag door Chaldej zelf thuis alvast vervaardigd, en de positie van de Russische soldaat met zorg gekozen.

Door de uitgebreide media-aandacht voor de tentoonstelling was het er gisteren knap druk. Iets té druk naar onze smaak. Misschien luwt de belangstelling in de komende maanden nog een beetje. Nog tot en met 5 juni dagelijks van 11 tot 5 te zien in het Joods Historisch Museum.
Een aanrader.

anneke | 08:38 | fotografie | reageer

19.03.2005 Roeivierkamp

bij roeivereniging De Hoop, 14:39 uur

anneke | 20:39 | fotografie | 3 reacties

15.03.2005 Geen halve maatregelen

Mocht u zich overigens afvragen hoe het met de verbouwing van het Rijks staat:

Weg verdiepingen! En ze komen ook niet meer terug...

alex | 20:58 | fotografie | 7 reacties

15.03.2005 De onderdoorgang

De open dag van de onderdoorgang van het Rijks

Er is al veel over gediscussieerd over de onderdoorgang van het Rijksmuseum. Vandaag was de dag waarop het stadsdeel, het Rijks, de fietsersbond en al die andere actiegroepen nader tot elkaar konden komen. Het museum liet iedereen zien dat er in de huidige plannen meer dan genoeg ruimte overblijft voor fietsers. Ik zal met de deur in huis vallen: van dat punt ben ik overtuigd.

De directeur van het Rijks doet zijn zegje
De directeur van het Rijks doet zijn zegje

De twee stroken die aan beide zijden van het voetgangersgebied overblijven zijn twee en een halve meter breed. Dat is veel. In ieder geval heel wat meer dan het ultrasmalle fietspaadje op de Spiegelgracht dat naar het museum leidt. De stroken worden eenrichtingsverkeer.

2,5 meter: meer dan genoeg
2,5 meter: meer dan genoeg

Aan de andere kant zou ik het fijn vinden als het hele zaakje gewoon voetgangersgebied wordt. Het is in mijn ogen ook weer niet zo dat de onderdoorgang een doorgaande route is. Dat was met de herstructurering van het Museumplein al verleden tijd. Je moet, als je onder het museum door bent gefietst, sowieso links- of rechtsaf. Het is op zich een kleine moeite om om het museum heen te rijden. Ik denk namelijk dat de combinatie toeristen plus Amsterdamse fietsers nooit gaat werken. Rijd maar eens van het CS naar de Dam over het Damrak en kijk hoe vaak je vol in de remmen moet voor een om zich heen starende toerist.

Zou het niet heerlijk zijn om door de gehele passage te kunnen slenteren en op je gemak door de enorme ramen het museum in te kijken, zonder het risico te lopen voor je sokken te worden gereden. Het zou in mijn ogen de sfeer ten goede komen. Hoe dan ook, ik denk dat beide varianten heel goed mogelijk zijn. Als er dan toch fietsers doorheen moeten, kan dat prima op een veilige en mooie manier.

alex | 17:33 | algemeen geleuter, fotografie | 10 reacties

09.03.2005 Kantoorleven (9)

Als een nieuwe kostenbesparende maatregel in ons gigantische IT-conglomeraat hebben we sinds een paar maanden een zelfscan-systeem in de kantine. Voorheen hadden we vier kassajuffen van zeer uiteenlopende pluimage die hardop alle artikelen opdreunden en ons pasje scanden. Al dat personeel is natuurlijk veel te duur, dus werd in een weekend de halve kantine verbouwd. Op maandag vonden we vier grote panelen met afbeeldingen van broodjes, verschillende soorten beleg, salades en warme maaltijden, allemaal voorzien van een streepjescode. Eronder staat een kassa met twee streepjescode-scanners.

De eerste paar dagen was de kantine één grote chaos. Daarover was al op voorhand via een e-mail gewaarschuwd. “Wij schatten dat mensen een paar dagen nodig hebben om het systeem onder de knie te krijgen.” De volgorde kaart invoeren - artikelen scannen - op ‘betaal’ drukken was ondanks de enorme hoeveelheid nerdy IT-ers blijkbaar niet makkelijk genoeg. Sommigen betaalden niets, anderen betaalden onbedoeld de lunch van hun voorganger in de rij.

Toch lijkt nu de gevoeligheid van de verschillende scanners het grootste struikelblok te zijn. De tafelscanners voor de artikelen met een streepjescode blijken erg goed afgesteld. Als je je bekertje melk er ook maar enigszins in de richting van de scanner houdt, staat hij minimaal twee keer in de kassa. De handscanners die op het paneel gericht dienen te worden hebben het tegenovergestelde probleem. Je kan richten wat je wil, maar scannen ho maar. Hongerige en gehaaste collega’s bedienen gefrustreerde gebruikers van de handscanners ongevraagd van advies. “Je moet hem dichterbij houden! Je moet hem schuin houden! Nee, recht!!”. Dit heeft al tot een of twee opstootjes en ziekmeldingen geleid.

Alle voormalige kassières zijn ondertussen druk heen en weer aan het rennen om orde in de chaos te scheppen en wanbetalers op heterdaad te betrappen. Zo werd deze week nog een razzia langs alle tafels gehouden om uit te vinden wie dat ene belegde broodje niet had afgerekend. U zult begrijpen dat deze maatregel echt een enorm succes is.

alex | 15:49 | algemeen geleuter | 9 reacties

05.03.2005 Dingetjes

Straks komt Anneke thuis van een tweede, dit maal wel geslaagde poging om naar het andere eind van de wereld en terug te vliegen. Ik heb het intussen druk met dingetjes. Hoewel ik de laatste twee dagen vanwege de photo-opportunities het weer thuis heb gewerkt, heb ik niets aan de dingetjes gedaan. Net als vroeger op de middelbare school met het leren voor een proefwerk, stel ik de dingetjes zo lang mogelijk uit. Het proefwerk is nu alleen iets te eten in huis hebben, de was doen, en stofzuigen.

Eigenlijk wilde ik gisteravond de dingetjes doen. Maar ik was vergeten dat ik zou gaan squashen met vrienden. Squashen, voor het eerst. Voortaan niet vooraf een flinke kliek zuurkoolstamp uit de diepvries eten, dan gaat het vast beter. Na het squashen, of mijn poging daartoe, moest er uitgebreid nagetafeld worden met een wijntje. Dat ging me beter af. Maar dingetjes doen, ho maar.

Vanochtend heb ik uren besteed aan het aan de praat krijgen van mijn wireless access point. Wederom zonder succes. Het ding is definitief stuk. Ik keek op schiphol.nl hoe laat Anneke’s toestel zou landen. Ik rekende in mijn hoofd uit hoeveel tijd ik voor de dingetjes nodig zou hebben. Nu is het net na zessen. Ik heb nog een half uur de tijd. Ik moet maar eens op gaan schieten.

alex | 18:10 | algemeen geleuter | 5 reacties

04.03.2005 Reacties

Eén van de mooie aspecten van een weblog is natuurlijk de mogelijkheid om te reageren. Toch vraag ik me bij sommige mensen af of ze het concept weblog — of internet an sich — wel snappen. Zo schreef ene Armando zijn klachtenbrief doodleuk in het Italiaans:

Perché non mettete i sottotitoli ai vostri servizi fotografici per sapere in che localit? sono state scattate le fotografie pubblicate sul sito?
Cordiali saluti
Armando

en wil Susan graag een vergaderruimte met ‘cabaret style seating’ bij ons boeken:

Dear Sir,

I am an enquiry to see if it is possible to hire a meeting room for the 11 and 12th May 2005, or the 12 & 13th May for 20 people cabaret style seating.

My name is Susan Cox I am from Concept Conference Ltd and based in the UK and we are a conference agent - also do you pay commission to agents in the UK.

I await your response
Kind Regards
Susan Cox

Maar echt bijzonder zijn toch wel de aan Connie Breukhoven gerichte verzoeken om hulp. Wilma schreef:

Ha die Connie, ik wil graag mijn bovenlip laten opvullen kan ik hiervoor bij jou terecht?
Ook enig advies omtrent rimpel bijmijn mondhoek zou ik op prijs stellen.
groet
Wilma

en Leo heeft blijkbaar niet alleen medische klachten:

Geachte Conny.

Heb als kind eczeem gehad van ongeveer 2 jaar t/m 18 jaar vrij ernstig ziekenhuis dokters 2x medicijn vergiftiging gehad echt van alles aan gedaan en na de leeftijd van 18 jaar is het van de een op andere dag verdwenen.

Nu ben ik 39 jaar en sinds 3 jaar weer last van mijn eczeem, hals, nek, rug en armen. Ik kan me eigen niet eens normaal scheren, hier ook al van alles aan gedaan. Ben weer naar div dokters geweest, die je gelijk weer vol met medicijnen willen duwen, zalf en medicatie. Dit helpt maar voor korte duur, waarna het meestal verergerd.
Dit heb ik nu wel gehad, en is mijn vraag is er een mogelijkheid om eens naar mijn huid te kijken en zo ja wat er aan te doen.

Ik ben zoals ik al aangaf half Nederland afgeweest bij diversen dokters , maar tot nu toe nog niks geholpen.
Vandaar deze korte brief naar jou toe.

Vriendelijke groeten Leo
alex | 10:24 | algemeen geleuter | 6 reacties

03.03.2005 Een winterplaatje (4); nog één dan

Museumplein, 15:15 uur

alex | 16:37 | fotografie | 14 reacties

02.03.2005 Een winterplaatje (3); de avondeditie

Berlagebrug, 20:43 uur Thorbeckeplein, 21:52 uur Reguliersgracht, 22:01 uur Amstelveld, 22:11 uur

alex | 23:50 | fotografie | 5 reacties

02.03.2005 Een winterplaatje (2)

Amsterdam RAI, 16:55 uur

alex | 17:44 | fotografie | 10 reacties

02.03.2005 Een winterplaatje (uiteraard)

Startbaan, Amstelveen, 19:12 uur

alex | 11:00 | fotografie | 2 reacties

01.03.2005 7:L7

7:L7, het is een boodschap!

Alles geprobeerd. Stekker eruit en erin, geschud, geslagen, alle knoppen ingedrukt: niets hielp. Het is 7:L7, tijd voor een nieuwe wekker.

alex | 11:56 | algemeen geleuter | 18 reacties