majesticmoose :: november 2004 archieven

29.11.2004 Leech

Ik heb wat maatregelen genomen tegen het leechen van afbeeldingen van deze site. Er werd namelijk nogal wat bandbreedte door externe sites weggezogen. Sinds ik het script een paar dagen geleden op de server heb gezet, zijn er ruim achtduizend pogingen tot leechen geblokkeerd, waaruit blijkt dat het wel nodig is.

Ik hoor echter net dat iemand helemaal geen afbeeldingen meer op de site kan zien. Zijn er nog anderen die daar last van hebben? Als dat zo is, of je krijgt 403 Forbidden errors, gebruik je iets als een AdBlocker of Norton Internet Security?

alex | 12:03 | geek | 29 reacties

27.11.2004 Carré

Veel had ik er al over gelezen. De sfeer, de geur, de charme van Carré. Maar nooit was ik er geweest. Dus toen ik las dat er ter gelegenheid van de heropening na de renovatie een open dag zou worden gehouden, ben ik even gaan kijken.

Het ruikt nieuw, alles zit strak in de verf, de stoelen zitten lekker. We werden getrakteerd op de documentaire ‘De Magie van Carré’ van Ineke Hilhorst, waarna iedereen door het gebouw mocht struinen.

Het is mooi geworden. Ik vind het jammer dat ik het in de oude stijl nooit heb gezien.

Update: nog een panoramaatje te uwer vermaeck.

alex | 15:46 | theater | 9 reacties

25.11.2004 Mist (3)

alex | 10:55 | fotografie | 18 reacties

24.11.2004 Coffee and Cigarettes

Coffee and Cigarettes recensie

Coffee and Cigarettes is een compilatie van elf korte zwart-wit films, die allemaal in ongeveer dezelfde stijl zijn opgezet. Twee of drie vrienden ontmoeten elkaar in een barretje en praten onder het genot van een kop koffie en een sigaret over de meest uiteenlopende onderwerpen.

Er zijn hilarische momenten, zoals Tom Waits die Iggy Pop vertelt hoe hij muziek met geneeskunde combineert — Sorry I’m late, I had to perform a tracheotomy with a ballpoint! — en Alfred Molina die een verveelde Steve Coogan vertelt dat ze neven van elkaar zijn, maar er zijn ook minder geslaagde dialogen, zoals Jack and Meg White (van The White Stripes) die praten over de Tesla spoel.

De grote diversiteit van de cast is een feest op zich. Van Wu Tang Clan leden tot Cate Blanchett, van Roberto Benigni tot Bill Murray, allemaal even eigenzinnig en kleurrijk. Door de grote mate van improvisatie zijn de scenes van wisselende kwaliteit. De film heeft plot noch boodschap en als je er met die verwachtingen naartoe gaat, heb je een leuke avond.

Overigens is Jim, het broertje van bioscoopkat Jules, nog steeds vermist. Jules en de mensen bij Kriterion missen hem erg…

alex | 13:15 | film | 5 reacties

23.11.2004 Kantoorleven (8)

Vorige week ben ik voor het eerst naar de fitnessruimte in het kantoorgebouw geweest. Voor de verhuizing in juni was iedereen nog dolenthousiast over de mogelijkheid onder werktijd te kunnen sporten. Maar toen we eenmaal in het nieuwe kantoor zaten, bleef het akelig stil bij mijn waarde collega’s. Omdat ik een mietje ben, durfde ik niet alleen te gaan. Stel dat er van die spierbundels zouden zijn, of erger nog, meisjes! Ik durf al helemaal niet naar zo’n les, met zo’n hypergemotiveerde juf die ‘nog tien! nog negen!…’ gilt. Ik wil best sportief doen, maar dan wel in volstrekte anonimiteit en zonder spiegels of weegschalen.

De kleedruimte hing vol zweterige kleding. Toch was er bijna niemand aanwezig. Het bleek dat collega’s hun kleding daar gewoon laten hangen, om het de volgende keer gewoon weer te gebruiken. Yuk. Zoals verwacht werd ik verwelkomd door een iets te enthousiaste dame, die al binnen vijf minuten over trainingsprogramma’s en afvallen begon. Na haar uitnodigingen om met lessen mee te doen ontweken te hebben, zocht ik de apparaten op. Een hometrainer, een loopband, een crosstrainer, een roeimachine. Omdat ik al genoeg fiets en hardlopen niet in mijn genen zit, stapte ik op de crosstrainer. Ik kende het ding van de andere sportschool, maar dit model had zwenkende voetsteunen. Dat vonden ze blijkbaar leuk bij de firma Technogym, waardoor ik tien minuten lang vervaarlijk voorover danwel achterover zwaaiend calorieën verbrandde. Mijn idiote gezwabber werd gadegeslagen door twee collega’s die babbelend tegen de sportdrankkoeler leunden.

Hijgend, maar niet uit het veld geslagen stapte ik op de roeimachine, alwaar ik mij uitkijkend over druilerig Amstelveen een kwartiertje King of the River waande. Na het douchen merkte ik dat ik geen spul voor mijn haar had meegenomen. Met een jaren tachtig coupe kroop ik achter mijn pc. Leuk. Doen we snel nog eens.

alex | 15:55 | algemeen geleuter | 9 reacties

22.11.2004 Amsterdam autovrij

Een bijzonder gezicht: wegens werkzaamheden aan de Herengracht tussen Oude Spiegelstraat en Gasthuismolensteeg staan er tijdelijk auto’s noch bomen. Dat laatste is dan wel weer jammer…

anneke | 11:10 | fotografie | 9 reacties

21.11.2004 Museumplein, 17:23 uur

De rij om Albert Heijn binnen te mogen…

alex | 18:35 | fotografie | 10 reacties

20.11.2004 Monnikenwerk

Wat is het hier stil, denkt u wellicht. Dat zit zo, wij hebben het een beetje druk. Druk met dingen waar niet echt over te schrijven valt. En aangezien wij bij andere logs altijd “Schrijf dan niks!” roepen bij opvulstukjes, is het wel zo consequent om dat dan zelf ook niet te doen. Kijk, ik zou kunnen schrijven over het feit dat we bij Albert Heijn alleen mandarijnen per kist konden kopen en we dat veel te veel vonden. Of erger nog, wat er gebeurde in de rij voor de kassa. Maar dat zal ik u besparen.

Vandaag, op deze druilerige dag, hebben we foto’s ingeplakt en negatieven uitgezocht. Foto’s van de vakantie in Florida welteverstaan. Ze staan dan wel binnen een dag netjes gerangschikt op internet, maar de papieren versies zaten nog altijd in een doos. En nu we film schieten en dat daarna meteen scannen, lagen er ook nog her en der zakjes met negatieven. Omdat de hoeveelheid ons boven het hoofd begon te groeien, trotseerde Anneke een hoosbui om bij de Hema fotobladen, ringbanden, insteekhoezen, fotohoekjes en presentatiemappen te halen, terwijl ik van de gescande negatieven contactafdrukken maakte. Een uur later zag de eetkamertafel er ongeveer zo uit:

Met als voorlopig resultaat: inmiddels vierendertig fotoalbums, een map met negatieven, een map met de beste foto’s, zodat er een begin naar een echt portfolio is, en een map met inspiratiefoto’s. We zijn doodop…

alex | 22:51 | algemeen geleuter | 5 reacties

16.11.2004 Bridget Jones: the edge of reason

Bridget Jones: the edge of reason recensie

De tweede Bridget Jones film gaat verder waar het eerste deel is opgehouden. Dat was blijkbaar bij het punt dat Bridget advocaat Mark Darcy aan de haak heeft geslagen, maar van dat gegeven kon ik me uit het eerste deel niets herinneren. Kennelijk heeft het destijds niet zo veel indruk gemaakt, maar daar is het het type film ook niet echt naar.

In de pers werd het nieuwe deel volledig afgeslacht, maar eigenlijk vond ik hem wel vermakelijk. Ik heb niet geërgerd zitten kijken, ik heb geregeld moeten lachen, en ach, dat het plot hier en daar wat stompzinnig en voorspelbaar is, dat kan ik een film als deze best vergeven. Hij heeft genoeg leuke momenten voor een paar uurtjes ontspanning.

alex | 20:39 | film | 7 reacties

15.11.2004 Kijkdagen in Het Blok

Afgelopen weekend waren de kijkdagen van het televisieprogramma Het Blok. Ik was nieuwsgierig naar het resultaat van elf weken klussen, dus ik ben even gaan kijken nadat Sinterklaas voorbij was gekomen.

Ik kende de Czaar Peterstraat alleen als onderdeel van een gribusbuurt met vervallen panden, dus ik was benieuwd naar de extreme make-over naar ‘nieuw-hip’. De Pijp versie 2.0 zeg maar. In de beelden van Amsterdam die je in het programma voorgeschoteld krijgt, wordt de indruk gewekt dat er allemaal leuke terrasjes in de buurt zijn en het strand van Blijburg slechts op een steenworp afstand ligt. Maar ook op een zonnige dag als gisteren doet de buurt wat troosteloos aan, zo vlak langs het spoor.

De Postbank had het gebeuren groots aangepakt. Op een nabij gelegen parkeerplaats stond in een enorme tent met een leger hypotheekadviseurs klaar met een hapje en drankje. Uitzendbureaudames gehuld in Postbank fleece-jacks brachten de potentiële kopers, maar vooral dagjesmensen, naar de woningen. Alle Blokbewoners waren aanwezig om hun woningen aan te prijzen. Ze waren allemaal opvallend open en praatgraag. De meeste vragen gingen over de stress van het klussen en de constante aanwezigheid van een camera. Over koopsommen werd nauwelijks gesproken. De enkele hypotheekadviseur die uit de tent was meegekomen stond er wat verloren bij.

Op het eerste gezicht zagen alle appartementen er mooi uit. Ze waren ook stuk voor stuk groter dan dat ze op televisie leken, behalve dat van Elmer en Nanette. Wat me opviel was het verschil in afwerking. Je kon duidelijk zien in welke appartementen professionals aan de gang waren geweest. Al met al lijkt me het appartement van Jochem en Wina het fijnst om zo in te wonen, maar zal de woning van Lieke en Michon wel gaan winnen. Prachtige materialen, heel mooi afgewerkt en dat hele witte is eenvoudig aan te passen als je daar niet van houdt.

alex | 09:51 | televisie | 25 reacties

14.11.2004 Intocht Sinterklaas

alex | 19:52 | fotografie | 10 reacties

13.11.2004 Veranderlijk weer

alex | 17:03 | fotografie | 8 reacties

13.11.2004 Merwedeplein 37 II (2)

Gisteravond presenteerde Jacqueline van Maarsen, jeugdvriendin van Anne Frank, haar boek De erflaters in het huis waar Anne van 1933 tot 1942 heeft gewoond.

anneke | 10:00 | boeken, fotografie | 7 reacties

10.11.2004 De fotoklup

Tijdens het tweewekelijkse fotoklasje werden de vorderingen van iedere aanwezige weer doorgesproken. Wat mij opviel, en wederom irriteerde, waren de filosofische discussies over de achterliggende gedachte van een foto. Er werd bijvoorbeeld oeverloos gepraat over een foto van een natte krant op de stoep, binnen het thema ‘afval in de stad’. Maar helaas blijft het voor mij ook na een lang verhaal een foto van een natte krant.

Wellicht is de voornaamste reden voor mijn ergernis het feit dat ik zelf niet echt een thema heb, en ook niet zo goed binnen een opdracht kan werken. Veel verder dan ‘mensen in de stad, in de ruimste zin des woords’, kom ik niet. Ik fotografeer gewoon wat mij aanspreekt, en dat probeer ik zo goed mogelijk in beeld te brengen. Binnen een opdracht vind ik mijn foto’s vaak te gezocht, en missen ze een zekere spontaniteit.

Kijk, een foto is een foto is een foto. Het beeld raakt je, of het raakt je niet. Zo simpel is het in mijn ogen. Als ik er niets in zie, dan is het de fotograaf niet gelukt om zijn boodschap over te brengen, mocht die er überhaupt zijn. Want er zijn zoveel foto’s die niets meer zijn dan een mooi plaatje, een sfeerbeeld, niks geen diepere betekenis. Ik vind dat mijn foto’s dit uitstralen. Ik probeer een situatie of persoon zo mooi mogelijk vast te leggen. Niets meer en niets minder. Het is net als met beeldende of schilderkunst. De een vindt het mooi omdat ze er de chaos en het lijden van de wereld in zien, de ander vindt het mooi bij de kleur van de bank passen, weer een ander vindt het vooral ‘knap gemaakt’.

Ik ben vooral geinteresseerd in de werkwijze van fotografen, en tot op zekere hoogte wat hen intrigeert aan het gekozen onderwerp. Maar op een of andere manier komen deze onderwerpen nooit ter sprake. En dat is jammer.

alex | 19:35 | fotografie | 18 reacties

09.11.2004 Nijmegen

Op een zomermorgen om half vijf, toen de zon prachtig opkwam, is hij van de Waalbrug gestapt.[…]De rivier is sedert naar het westen blijven stroomen en de menschen zijn blijven voorttobben.

uit: Nescio, De uitvreter (1910)

De hele wereld over gereisd, maar nog nooit in Nijmegen geweest. Het werd eens tijd, en vandaag was het zover. (Alex bekende dat hij er wel ooit was geweest. Erg ver is hij echter nooit gekomen, want toen hij op het Stationsplein het adres nogmaals checkte bleek dat hij in Nieuwegein werd verwacht.)

Op slechts een dikke vijf kwartier treinen van Amsterdam ligt het, dat valt mee. Het gaat langs bos en over rivieren, aan lezen komen we amper toe. We nemen ons voor om binnenkort langs de uiterwaarden van Rijn of Waal te wandelen. Bij de Nijmeegse VVV kopen we voor twee euro een boekje met een stadswandeling. Het belooft ons een kennismaking met alle bezienswaardigheden van de stad, en dat in slechts een paar uur tijd. Ik ken de stad van Nescio en van A.F.Th., ik weet van de vierdaagse, de hoogteverschillen en de rijke historie, maar hoe de stad er nou daadwerkelijk uit zal zien, daar kan ik me niet echt een voorstelling van maken. We worden aangenaam verrast door de prachtige 16de eeuwse architectuur en de vergezichten vanaf de Waalkade, en zeer onaangenaam door de spuuglelijke jaren tachtignieuwbouw (lichte steen, veelkleurige details in primaire kleuren en goedkoop van uitstraling) die plompverloren naast de prachtigste historische gebouwen is gekwakt. Het is ijskoud vandaag, maar we prijzen ons gelukkig met de strakblauwe lucht en het fotogenieke lage zonlicht. Er is weinig volk op straat.

De route begint grofweg bij het Kronenburgerpark — Alex en ik kunnen het uiteraard niet laten om regelmatig zinnen als “ik weet niet wat jou zover heeft gebrachjt” en “autolichjten beschjijnen jouw lichjaam” te zingen — en eindigt bij het mooie Valkhof met de Barbarossaruïne die ik al eens op foto’s heb gezien. Ietwat vreemd wel, dat zo’n wandeling niet eindigt waar hij is begonnen. Door het moderne deel van het centrum lopen we terug naar het station. In de Marikenstraat, die op het eerste oog nog het meeste wegheeft van de Rotterdamse Koopgoot en die ondanks het nogal afgezaagde winkelaanbod verrassend aangenaam van sfeer is, gebruiken we een late lunch bij New Dutch. Zowel qua ambiance als qua eten een aanrader, overigens.

Bij Utrecht zien we de zon vuurrood ondergaan. Net voor het donker zijn we weer thuis. Mooie stad, Nijmegen.

anneke | 21:10 | plaatsen | 11 reacties