24.09.2004 De Hondenkoning (2)
Romandebuten zijn vaak pretentieus en volgestopt met vergezochte metaforen. Zo niet De hondenkoning. Geen woord teveel staat er, en ondanks die eenvoud, of misschien juist wel daardoor, zat ik meteen in de sfeer. Eenzaamheid op z’n treurigst. Ik zag het voor me als een Nederlandse film uit de vroege jaren tachtig. December, miezerig weer, buiten is het al donker en binnen, op kantoor, brandt de tl-verlichting. De hoofdpersoon stapt in een bijna lege hondenkoptrein die hem door buitenwijken voert waar gezinnen rond formica keukentafels zitten. Op de achtergrond klinkt iets instrumentaals van Rogier van Otterloo. Prachtig.
Wie in het boek de vandenb van de stukjes terug probeert te vinden zal hem herkennen in de puntige schrijfstijl, maar misschien even moeten wennen aan de duistere en confronterende inhoud. Grappig hoe ik toch steeds Walter voor me zag in de rol van Eug. Waar ik wat moeite mee had was het personage Jennifer, en Alex bleek na lezing met hetzelfde te zitten. Meisjes van veertien praten niet zo, denken wij. Maar ach, wat weten wij nou van meisjes van veertien in Osdorp in de eenentwintigste eeuw.
Karin, je wordt een personage in mijn volgende boek. Niet protesteren, je hebt het zelf gedaan.
walter - 25.09.2004 - 12:077 (boek)winkels verder en nergens het boek;
1) sorry, uitverkocht, of;
2) nog niet binnen, of;
3) zit niet in ons assortimen.
Groar, ik moet het boek hebben! Niet eens voor mezelf, maar om het cadeau te kunnen doen aan iemand die aan het profiel van Eug voldoet !
UrbanProf - 26.09.2004 - 10:02maar welk boek lag er in het martyrium nou naast wat we niet mochten weten? dat mag nu toch wel inmiddels? ben je bang dat ze boos worden daar?
erik - 15.12.2007 - 05:05