18.08.2004 Super Size Me
Na de succesvolle juridische procedures tegen de tabaksindustrie, lijken nu de pijlen gericht op fast food-ketens. Onlangs spanden twee meisjes uit New York een rechtszaak aan tegen McDonalds. Hun extreme overgewicht zou veroorzaakt zijn door de maaltijden van dit concern. Obesitas is inmiddels een enorm probleem. Als de huidige trend zich doorzet, zal in de VS één op de drie mensen diabetes krijgen tijdens hun leven en zullen kwalen veroorzaakt door overgewicht doodsoorzaak nummer één worden.
Dit gegeven was voor Morgan Spurlock de aanleiding om een experiment uit de voeren. “Wat zou er met mijn gezondheid gebeuren als ik dertig dagen lang, drie keer per dag bij McDonalds zou eten.” Op zich is dit niet zo’n interessant gegeven. Het ligt nogal voor de hand dat de in blakende gezondheid verkerende documentairemaker aan het einde van het experiment dikker en ongezonder zal zijn, zeker als je kijkt naar de regels die hij voor zichzelf opstelt:
- Alles op het menu minimaal één keer eten
- Altijd Super Size accepteren als het wordt aangeboden
- Alles opeten
Spurlock werd al na twaalf dagen door al zijn artsen gemaand te stoppen. Toch zette hij door en was na dertig dagen twaalf kilo aangekomen, had een torenhoog cholesterolgehalte, schade aan zijn lever en een veel te hoge bloeddruk. (Overigens gebruikte AD-journalist Wim Meij die vijf kilo afviel met hetzelfde experiment andere regels.)
De belangrijkste vraag is natuurlijk in hoeverre het fast food-ketens kan worden aangerekend dat mensen overgewicht hebben. Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheid, niemand wordt gedwongen er te eten. Toch worden er een paar belangrijke argumenten aangedragen die tegen de fast food-ketens pleiten: McDonalds, de grootste speler, is overal ter wereld aanwezig met miljoenen vestigingen en geeft ieder jaar bijna anderhalf miljard dollar uit aan reclame. Kinderen worden al op zeer jonge leeftijd in aanraking gebracht met de keten door de Happy Meals, de speelplaatsen, de verjaardagsfeestjes en natuurlijk de mascotte Ronald McDonald. De industrie promoot ook fast food op scholen, zodat kinderen ook daar gewend raken aan het ongezonde leefpatroon. Een ander belangrijk argument is de verslavende werking van het eten, waarbij een parallel wordt getrokken met de tabaksindustrie.
Al met al is Super Size Me een geestige film, die een goed gebalanceerd beeld geeft van de fast food-industie en de invloed ervan op de gezondheid van de Westerse bevolking. Het heeft niet het drammerige van een Michael Moore film, waarmee deze documentaire wel vergeleken wordt. Het toont aan dat er grote lobby voor de fast food-industrie bestaat, er slechte voorlichting is, en bovenal dat mensen wel keuzes hebben, maar ze uit gemakzucht niet maken.
Die staat zeker nog op mijn to-watch lijstje. Ik heb begrepen dat hij inderdaad vooral geestig en informatief is, ben benieuwd.
morg - 18.08.2004 - 14:31Volgens mij is dit er weer zo een in het straatje: “de geschifte amerikaan door de ogen van een net iets minder geschifte amerikaan.” Dat kunstje had ik wel gezien na Bowling for Columbine. Wat mij betreft zeker geen bioscoopbezoekje waard in ieder geval. Dat bekijken we wel een keer bij de VPRO ofzo.
pippin - 18.08.2004 - 15:14Gezien in Londen afgelopen weekend. (Michel Moore was uitverkocht)
Geen slechte 2e keus moet ik zeggen,.
Soap is een genre waar naar gekeken wordt omdat het ons voyeurisme bevredigt en omdat we gerust gesteld worden. Anderen hebben het veel erger. Wij zijn eigenlijk best wel goed.
Kijken naar Supersize me lijkt behoorlijk in de buurt van zelfbevlekking te komen.
Vryage - 20.08.2004 - 11:05Wat ook kan, is het boek ‘Fast Food Nation’ van Eric Schlosser lezen. Een stuk genuanceerder (maar Schlosser is dan ook een echte journalist).
jeroen - 31.08.2004 - 18:18ik ga die film zeker kijken, want ik ben al super fel tegen alle fastfood ketens stomme ondingen…
carlijn - 15.11.2004 - 15:02Ik ben niet per see tegen die fastfood ketens, ik ben tegen al die mensen die zich daar (misselijk makend) vol proppen. Daarom lijkt me die film ook helemaal nix. Hoe die AD-jounalist Wim Meij er mee bezig is vind ik veel beter.
Mara - 01.11.2005 - 17:01
dutch directions