03.05.2004 Monster
Monster vertelt het waargebeurde verhaal van Aileen Wuornos, de eerste vrouwelijke seriemoordenaar uit de Amerikaanse geschiedenis. Deze prostituee werd twee jaar geleden ge?xecuteerd wegens de moord op zes van haar klanten. De film kreeg enome bekendheid omdat hoofdrolspeelster Charlize Theron er de Oscar voor beste actrice mee heeft gewonnen.
Aileen Wuornos heeft een moeilijke jeugd. Ze groeit op bij haar grootouders en is slachtoffer van sexueel misbruik door haar opa. Op haar dertiende beland ze in de prostitutie, ze is in datzelfde jaar ook zwanger. In de film zien we de periode tussen 1989 en 1990, waarin Wuornos actief is langs de snelwegen van Florida. Ze leert in een bar de achttienjarige Selby kennen, met wie ze na een moeizame start een lesbische verhouding krijgt. Rond dezelfde tijd wordt Wuornos bijna verkracht door een klant, maar weet tijdens de worsteling los te komen en schiet de man neer. Puur zelfverdediging.
Hierna wordt het verhaal wat vreemd. Aileen is dolgelukkig dat ze eindelijk iemand heeft gevonden die van haar houdt. Selby heeft echter een hoop problemen met haar ouders en kan eigenlijk alleen bij haar blijven als Aileen haar kan onderhouden. Selby weet dat Aileen prostituee is en iemand heeft vermoord, desondanks gelooft ze de gouden bergen die Aileen haar belooft. Het is dat ik weet dat ik naar een waargebeurd verhaal zit te kijken, anders had ik zoveel na?viteit nooit geloofd.
Het wordt nog erger, want Aileen neemt zich voor om haar leven te beteren. Ze gaat op zoek naar een gewone baan, maar is verbaasd dat werk niet voor het oprapen ligt als je geen diploma’s, geen ervaring en een slechte instelling hebt. Onder druk van Selby — als je me niet kan onderhouden ga ik bij je weg — vermoordt ze wederom een klant. Dit keer is het dus een ordinaire roofmoord en geen zelfverdediging, al probeert ze zichzelf wijs te maken dat de klant haar toch echt wel wilde verkrachten.
Misbruikt in haar liefdeloze jeugd, in de prostitutie beland, de maatschappij die haar geen kans geeft, de persoon die van haar lijkt te houden gebruikt haar in feite ook: ze moest wel moorden, ze had geen keus. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat Wuornos zo eendimensionaal in elkaar zat, en als dat wel het geval is, dan is het in mijn ogen geen film waard. Het feit dat de hoofdrol door de beeldschone Charlize Theron gespeeld wordt, werkt eigenlijk ook alleen maar tegen. Je zit de hele tijd te kijken hoe knap de mensen van de visagie haar lelijk hebben gemaakt en dat het nauwelijks voor te stellen is dat dezelfde vrouw verleidelijk ‘Cause you’re worth it’ in de camera zegt. Het acteerwerk is erg goed hoor, daar niet van, de Oscar was best verdiend. Maar dezelfde film met een onbekende, van zichzelf al lelijke actrice, had waarschijnlijk geen enkele bezoeker getrokken.
Ik had al een beetje twijfels of ik wel naar die film toe moest. Ik denk dat je conclusie klopt: als het een onbekende ‘lelijke’ actrice was geweest had er geen haan naar gekraaid. Ik ga mijn madiwodo kaartjes dus voor iets anders gebruiken.
Mieke - 03.05.2004 - 18:00Wat mij van deze film is bijgebleven is de tot dan toe voor mij onbekende song Don’t Stop Believin’ van Journey.
Tim - 03.05.2004 - 22:57Goh. Toch maar ‘ns niet gaan zien dan.
Zelf laatst naar Star Trek Nemesis zitten kijken. Gewoon een erg goeie STNG aflevering, maar dan twee uur en met beter geluid. Kicken hoor.
chris - 07.05.2004 - 11:03
dutch directions