02.03.2004 Big Fish
Edward Bloom vertelt al zijn hele leven sterke verhalen aan iedereen die het wil horen. Het hoort echt bij hem, en is de reden dat iedereen hem charmant en innemend vindt. Helaas denkt zijn zoon Will daar anders over. Hij heeft van kinds af aan dezelfde verhalen aan moeten horen, en heeft daarom het gevoel zijn vader niet echt te kennen. Als Edward op Will’s huwelijksdag voor de zoveelste keer hetzelfde sterke verhaal afsteekt over een grote vis die de verlovingsring van zijn vrouw had ingeslikt, ontsteekt Will in woede. Vader en zoon spreken elkaar na deze avond jaren lang niet meer. Echter, als Will te horen krijgt dat zijn vader op sterven ligt, reist hij af naar zijn ouderlijk huis om het contact te herstellen. Will’s vrouw, die met hem mee is gereisd, maakt nu kennis de man en zijn verhalen.
We leren de jonge Edward kennen als een jongen die overal goed in is, en alle uitdagingen die op zijn pad komen met durf en veel bravoure tegemoet treedt. Niet alleen blinkt hij uit in sport en zaken, ook verlost hij het dorpje van een reus die aan een onstilbare honger lijdt. Dergelijke verhalen, waarin het geloofwaardige en ongeloofwaardige elkaar doorkruisen, volgen elkaar op. Zo werkt Edward een tijdje in een circus, voert een gevaarlijke missie uit in China om zijn diensttijd te verkorten en komt met zijn auto een keer in zo’n zware regenbui dat hij meters onder water beland.
De oude Edward Bloom wordt met verve gespeeld door Albert Finney. De jonge Edward, die we in de vertellingen leren kennen, wordt gespeeld door een al even charmante Ewan McGregor. Maar wat de film prachtig maakt is de geniale verbeeldingskracht van regisseur Tim Burton, die we kennen van Edward Scissorhands, Batman en Sleepy Hollow. De wereld die hij cre?ert is bont en bizar, zonder dat je het gevoel hebt dat er alleen maar karikaturen door het beeld lopen. Big Fish druist in tegen de oer-Hollandse ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’-mentaliteit. Het is een ode aan groots denken, je verbeelding de vrije loop te laten en je daarvoor vooral niet te schamen.
Big Fish werd verrassend genoeg alleen genomineerd in de categorie ‘beste filmmuziek’, maar heeft uiteindelijk niets gewonnen. Van de soundtrack bied ik graag een nummer aan: Pearl Jam - Man of the Hour
Ik ben blij dat je het een goede film vond. Ik heb ‘m nog niet gezien, maar de recensies waren nou niet bepaald denderend. Nu kan ik er tenminste met een iets geruster hart naartoe. Niet iedereen kan Tim Burtons kronkels waarderen…
JQN - 03.03.2004 - 10:18Burton blijft een meester in het verhalen vertellen. The Nightmare before christmas is ook zo’n prachtige film. Ik ga zeker naar Big Fish!
Demos - 03.03.2004 - 10:40Toch ‘ns gaan zien. Je laatste aanbeveling was ook de moeite waard. En Lisa geilt een beetje op Ewan. Maar dat mag je niet verder vertellen. ;-)
chris - 08.03.2004 - 02:41dit was nou de eerste film in een lange tijd waarbij ik helemaal in het verhaal werd gezogen en eindeloos van heb genoten… :-)
joepje - 08.03.2004 - 23:45ik vond het in tegenstelling tot jullie helemaal geen geslaagde film. Het gegeven is weliswaar interessant , maar het probleem is volgens mij de miscasting. Een niksige ewan mcgregor, een vader die er totaal niet op lijkt, een franse vriendin van de hoofdrolspeler illustreert werkelijk in ieder shot dat ze zwanger is door haar handen onder haar buik te houden. Steve buscemi is weer eens ingezet als ‘grappig personage’ als ook danny devito. De hele film heeft de humor van een bloknoot. Na een ongeloofwaardige ruzie tussen vader en zoon besluit de zoon 3 jaar niet meer te willen praten met zijn vader…maar vergeeft hem alles op zijn sterfbed. Nadat ik recentelijk hable con ella en lucia y el sexo heb gezien(ok ander genre) is dit niet te verteren.
anouk - 13.04.2004 - 14:15Geweldig!! Das het enige wat ik over de film kan zeggen. Ik zelf houd ontzettent fveel van dat soort films. Echt om vooral je hersenen niet bij te gebruiken en gewoon starend naar te kijken!
SolamaR[.nl] - 06.05.2004 - 10:54het is een ongelofelijke sur- realistische ervaring geweest deze film.
heb er van genoten van het begin tot het eind. een film die in zijn totaliteit in balans was. helemaal top was aan het eind de muziek van pearl jam.
het bijzondere aan deze film i sdat er verschillende lagen inzitten. voor de een kan het een oppervlakkig zoet verhaaltje zijn. Maar voor die gene die wat verder kan kijken dan zijn eigen neus lang is een overweldigende ervaring
dutch directions