04.01.2004 ‘klak’
“Ik ga even douchen.”, zegt Anneke. ‘klak’, hoor ik. Alles donker, doodse stilte. “De stoppen zijn doorgeslagen”, denk ik, maar een blik uit het raam leert me dat de hele straat zonder stroom zit. Aan de overkant kijken bejaarden vertwijfeld naar buiten. De tram rijdt nog, de verkeerslichten doen het nog, in huizen in de verte brandt nog licht, maar bij ons: niks. Ik dacht nog dat het door de buitensporige kerstverlichting bij de buren kwam, die kun je namelijk vanaf de maan zien. Soms ben ik bang dat vliegtuigen het verwarren met Schiphol.
Dat valt nog niet mee, met een draadloze telefoon, combiketel en een pc met adsl. In ons oude huis met keukengeisertje hadden we nog warm water, maar dat was nu ook afgelopen. Ik was ook meteen van slag, dingen die zo gewoon lijken kunnen ineens niet meer. Zelfs met een boek op de bank zitten lukte niet, door het ongemakkelijke idee van geen stroom. En een uur duurt ineens lang, zo lang.
dutch directions