17.01.2004 Doodgewone jongens, die Dubliners
Het was ons eerste bezoek aan Ierland. Tijd om weer eens wat vooroordelen te toetsen.
Het eerste dat ons verraste was dat Dublin niet het pittoreske kleine plaatsje was dat we voor ogen hadden, maar een grote, drukke stad. Horden mensen bevolken er de straten, en dan met name tijdens lunchtijd en na vijven. Iedereen lijkt er buiten de deur te eten in één van de vele, stuk voor stuk fraaie, restaurants dan wel pubs, en toen we op een doodgewone maandagavond de film Lost in translation bezochten, die het in de Nederlandse filmhuizen heus heel aardig zal gaan doen, kwamen we in een tot de laatste stoel uitverkochte megazaal terecht. Later las ik dat Ieren dan ook de fanatiekste bioscoopbezoekers van Europa zijn.
Wat op een gegeven moment opviel was dat er onder al die mensen die we hebben gezien geen tierende gek, junk of zwerver te vinden was. Zelfs geen kleurrijke types of excentriekelingen, die het op de foto altijd zo leuk doen.
Allemaal gewone, doorsnee geklede mensen. Zeer vriendelijk, dat wel. En beleefd. De keurige rijen bij de bushalte, welbekend van Engeland, vind je ook hier.
Ierlands grote trots zijn de schrijvers. Op menig straathoek vind je een beeld of iets dat anderszins herinnert aan Swift, Joyce, Beckett en Yeats. Tot op de stoelbekleding in het Aer Lingus-toestel vind je regels van hun teksten, en ik wil wedden dat menig Dubliner zo de nodige dichtregels uit z’n mouw schudt. De chauffeur van de hop-on-hop-offbus wist in ieder geval van geen ophouden. Wat ons iedere keer weer op de lachspieren werkte was het Gaelic, de offici?le Ierse taal. Kinderachtig, ik weet het, maar aan de zinnen van pakweg twintig lettergrepen die dan in de uitspraak blijken te zijn gereduceerd tot iets als “zlyn chloth” is werkelijk geen touw vast te knopen.
Wat het weer betreft waren we uiteraard op regen voorbereid. Een land is niet voor niets zo groen. Het frisse zonnige weer van de eerste drie dagen was dan ook een meevaller. De regen op de laatste dag, in voorbereiding op het vertrek toch altijd een beetje een verloren dag, namen we voor lief.
De hoogtepunten? De long room in Trinity college, een prachtige oude bibliotheek waar fotograferen helaas niet toegestaan was, het Guinness Storehouse om het prachtige gebouw en de bar met het mooiste uitzicht van de stad (het daar geproduceerde brouwsel blijf ik overigens een kruising vinden tussen afwaswater en kouwe koffie, ook na nog een keer proberen), en de 11 kilometer lange wandeling langs de kust bij Howth, ten noorden van Dublin.
Wat je met een gerust hart over kunt slaan is de Jameson Distillery. Een nogal standaard tour doorspekt met flauwe grappen van een Franse gids met zwaar accent, althans in ons geval, voorafgegaan door een promotiefilm.
Van het fenomeen “gemoedelijk gastvrij hotel op slechts 5 minuten van de stad per bus” zijn we weer even genezen. Prima hotel, knalroze kamer uiteraard, maar wel tot de laatste dag met een incomplete plattegrond op zak (deze hotels staan namelijk nooit op de gewone stadskaart) wanhopig op zoek naar de bushalte dan wel de weg terug naar het hotel. Het stratenplan van de buitenwijk zowel als het lokale bussysteem plaatsten ons iedere dag weer voor raadsels.
Verder kan ik u melden dat we geen van de leden van U2 tegen het lijf zijn gelopen, zelfs The Edge niet. Hun hotel hebben we wel gezien. Van de buitenkant. Veel te duur voor niet-popsterren zoals wij.
Nerd/sci-fi weetje: die Long Room hebben ze in StarWars II gekopieerd. Zie: http://www.irish-architecture.com/onsite/jedi_archives/
Ik neem aan dat Dublin een stuk leuker was dan SW2. :)
JQN - 17.01.2004 - 16:57Leuk! Ik heb precies dezelfde vooroordelen. Die nu een beetje ontkracht zijn :-)
Merel - 17.01.2004 - 17:23In Dublin is het echt extreem leuk winkelen. Overigens vind ik het zwerver niveau nog redelijk hoog, ze zijn alleen niet vervelend maar beschaafd. Alhoewel ik een keer bij een bezoek wel bijna omver werd geduwt door een grijze man gewikkelt in een groene lap die half aan het rennen/strompelen was. vaag.
Er lopen in Dublin ook echt leuke straatartiesten. Alhoewel ik niet weet hoe dat in Januari was, top gitaristen/artiesten en levende standbeelden die ehct goed zijn. Dublin is tof.
Over U2, mijn tante heeft er 5 jaar bij in de klas gezeten en mijn moeder pastte op de gitarist :D
Ruben - 18.01.2004 - 13:47Nou, da’s wel erg toevallig. Ben een paar jaar geleden ook naar Dublin geweest en sta op de foto bij Byrne’s (bericht hieronder) en met die bronzen meneer die volgens mij ooit burgemeester van Dublin was ofzo… En dat bij m’n eerste bezoek aan deze site. Wie weet vind ik nog meer van mijn leven terug ;-)
Ralph - 30.01.2004 - 14:36
dutch directions
