27.01.2004 Anne Frank Huis
Slalommend tussen auto’s en wegversperringen baanden wij ons een weg over de Prinsengracht, onderweg naar de camerawinkel. Herhaaldelijk zaten we vast achter de ‘Opstapper’, die ze eigenlijk ‘Opstopper’ hadden moeten noemen. Ge?rgerde automobilisten toeterden achter de bus, waarin de chauffeur geloof ik het concept ‘strippenkaart’ aan twee toeristen aan het uitleggen was.
Ter hoogte van het Anne Frank Huis moest ik denken aan de foto van de lange rij die George postte. De rij was er niet. Het was dan ook maandag, rond het middaguur. Enkele meters voorbij het pand vertelde ik Anneke dat ik nog nooit in het huis geweest was. Zij zei dat haar laatste keer nog voor de grootscheepse verbouwing was. We gingen beide vol in de remmen en maakten rechtsomkeert. Geen rij, maar toch wachten, want de norsige kassajuf zat te telefoneren en kon blijkbaar geen twee dingen tegelijk.
Het Anne Frank Huis is erg sober ingericht. Er staan zinsneden uit de dagboeken in Nederlands en Engels op de wanden en er zijn veel videopresentaties. In het voorhuis staan her en der voorwerpen uit de tijd dat hier het bedrijf van Otto Frank gevestigd was. Het meest treffende object is de oproep voor ‘tewerkstelling’ in Duitsland. Een dergelijke oproep die aan Margot Frank was gericht, was de directe aanleiding voor de familie om onder te duiken.
Het achterhuis is zoveel mogelijk teruggebracht in de staat waarin het verkeerde in de tijd dat de familie Frank, de familie van Pels en Fritz Pfeffer er verbleven. Vooral de door Anne versierde wand is indrukwekkend.
Ons kamertje was met die strakke muren tot nu toe erg kaal; dank zij vader die m’n hele prentbriefkaarten en filmsterrenverzameling van tevoren meegenomen had, heb ik met een lijmpot en kwast de hele muur bestreken en van de kamer één plaatje gemaakt. Daardoor ziet het er veel vrolijker uit.
(11 juli 1942)
Ik was erg blij dat het niet zo overdreven druk was, om nou samen met honderden mensen de soms steile trappen op te moeten lijkt me geen pretje. De sfeer heeft zeker iets beladens, vooral in het achterhuis. De met gordijnen verduisterde kamers zullen destijds net zo bedompt zijn geweest.
Het interactieve deel aan het eind is erg goed gedaan, hier wordt de bezoeker voor een aantal keuzes over vrijheid van meningsuiting en discriminatie gesteld, aan de hand van een videofragment en een stelling.
Eens zal de verschrikkelijke oorlog toch wel aflopen, eens zullen wij toch weer mensen en niet alleen Joden zijn!
Wij kunnen nooit alleen Nederlanders of alleen Engelsen of van welke natie ook worden, wij zullen daarnaast altijd Joden blijven, wij willen het ook blijven.
(9 april 1944)
Iedereen moet een keer in het Anne Frank Huis geweest zijn…
Ik ben een maand geleden geweest en vond de boekenkast het meest indrukwekkend. Het is idd een museum waar iedereen een keer geweest moet zijn.
Aukje - 27.01.2004 - 22:21Ik ben er inderdaad ooit geweest toen ik nog jong en onschuldig was en iedere keer als ik er voorbij fiets neem ik me voor om snel weer te gaan. Maar ja, die rijen met mensen…
Goed te weten dat maandagochtend 12 uur een geschikt moment is.
Maar misschien is het juist wel goed om NIET te gaan, omdat je er dan iedere keer aan denkt wanneer je in de buurt bent.
Ben trouwens nog nooit in de Westerkerk geweest. Ook een gebrek dus!!!
dutch directions