01.12.2003 Kaapstad
Kaapstad ligt in Afrika, en tegelijkertijd heeft het helemaal niets met Afrika te maken. Het water drink je gewoon uit de kraan, je wordt niet ziek van het eten in de vele restaurants waar de klant koning is, en malariapillen zijn overbodig.
De boulevard van Camps bay, waar we zitten te loungen boven onze borden pasta, had ook Miami beach of de C?te d’Azur kunnen zijn en als we langs de kust rijden waan ik me aan de Californische highway 1. Althans, totdat er bavianen oversteken. Als je tijdens de rit van de luchthaven naar de stad even je ogen sluit zou je zelfs het bestaan van de krottenwijken kunnen negeren.
Het gloednieuwe hotel waar we verblijven is één en al luxe. Alle sterren van het Mandela-concert schijnen er ook te gast te zijn. Als ik in de gym met uitzicht op de loopband loop te zwoegen hoop ik stiekem even dat Bono of Sting misschien op hetzelfde idee is gekomen….
De service in het hotel is zo goed dat je je er bijna ongemakkelijk bij gaat voelen. De ober bij het ontbijt put zich uit in excuses, alleen maar omdat op mijn koffiekopje een lipstickvlek is achtergebleven.
Terwijl je je wentelt in het comfort van Kaapstad vergeet je gemakkelijk dat Zuid-Afrika wel degelijk een land is met heel veel problemen. Armoede, criminaliteit en 5 miljoen mensen die besmet zijn met het HIV-virus.
Vandaag is het Wereld AIDS dag. Het gironummer van het Aids fonds is 8957.
