14.11.2003 Verlichting
Zoals iedere dag fietste ik vandaag vanaf mijn werk nabij Sloterdijk via de Bilderdijkstraat, de Van Baerlestraat en de Ferdinand Bolstraat naar huis. Onderweg ben ik zeker dertig agenten tegengekomen, een ware zee van petten en oranje hesjes. Ze hadden slechts één doelwit: de fietser in overtreding. Ik geloof dat de verlichtingsloze, rood-licht-negerende en op de stoep rijdende fietser het zwaar te verduren krijgt deze winter. Groepen tegelijk werden morrend aan de kant gehaald. Her en der waren motoragenten opgesteld om fietsers die probeerden te ontkomen te onderscheppen.
Deze tactiek werkt overigens wel. Afgelopen Januari werd ik voor het verlichtingsloos door rood rijden op de kruising Bilderdijk- en Kinkerstraat staande gehouden door een agent. Deze aardige, bebrilde man van middelbare leeftijd was echt van het soort dat je in de eerste persoon meervoud aanspreekt: “Zo jongeman, wat denken wij dat wij aan het doen zijn?”. Vervolgens wilde hij graag weten waarom ik door rood reed. Daar had ik niet zo snel een antwoord op klaar, wat zeg je nou op zoiets? “Uuuuuuh, tsja….”, stamelde ik. Mij een misprijzende blik toewerpend begon hij een bon te schijven. Sportief nam ik mijn bekeuring van ?23 in ontvangst, waarna hij deze onvergetelijke woorden sprak: “Nou, ik zou zeggen, gaat heen en zondigt niet meer!”.
Als ik nu bij die kruising braaf sta te wachten, staat er altijd een kleine glimlach op mijn gezicht. Soms zie ik hem nog wel eens staan, schuin achter een boom, wachtend op de volgende zondaar. Ik ben inmiddels verlicht…
“Ik ben inmiddels verlicht…”
Ik was toevallig afgelopen dinsdag effe in de stad, en ‘s avonds laat, lopend naar de tram, viel het me op. een ruime meerderheid van de amsterdamse fietsers (in De Baarsjes) heeft licht. Niet het traditioneel weerstand opwekkend, slechte draadjes en zwakke contacten dynamo aan wiel, lampje voor en lampje achter, nee het is tegenwoordig een modern en bijna modieus batterij LED-dingetje, in twee kleuren en twee smaken. De kleuren zijn rood en oranje/geel/groen, en die kunnen in de smaken continu of knipperend. Binnen deze variablen zijn vele mogelijkheden. Aan de arm, aan de draagreim van de tas, aan het zadel, het stuur, de scheve bagage drager, een rudimentair spatbord, het kan allemaal. Maar vooral, het valt op…
Tegen het einde van het jaar moeten er quota gehaald worden. Ondanks dat ze daar (nog) niet op ‘beoordeeld’ woorden. Zo reed ik vorige week vrijdag in een fuik voor alcohol controle. Op zich niets bijzonders, ware het niet ik de dagen erop niets anders hoorde dan mensen die er ook, op andere plekken, in reden.
Eindejaars bonus in zicht of zo.
Tja. Fietsen zonder licht mag ook niet….
Nadat ik mijn rijbewijs had, en voor het eerst ‘s avonds had gereden, en bijna 5(!) fietsers voor mijn auto had, en ik dus hevig geschrokken was, heb ik dus meteen licht op mijn fiets gezet. Levensgevaarlijk!
Rene Smit - 16.11.2003 - 12:16
dutch directions