10.11.2003 Hans Warren - Geheim Dagboek 2001
Vrijwel zijn hele leven heeft Hans Warren, dichter, criticus en vertaler, een dagboek bijgehouden. Deze dagboeken zijn sinds 1981 gepubliceerd en hebben hem veel bekendheid opgeleverd. Ik heb zojuist het laatste deel in deze serie, Geheim Dagboek 2001 uitgelezen, waarin hij zijn laatste levensjaar van dag tot dag beschrijft.
De wereld van Warren is niet zo groot (meer). Ik leer hem kennen als een kunstliefhebber die het liefste in zijn huis in Zeeland is en zich omringt met kostbare, zeldzame kunst van over de hele wereld. Hij beschijft de woning als de ‘navel der aarde, waar de hele wereld zich heeft verenigd dankzij de kunstvoorwerpen’. Het liefst zou hij de hele dag in zijn werkkamer zitten, omringd door zijn zo geliefde voorwerpen en de muziek van Scarlatti, ware het niet dat hij keer op keer gedwongen wordt uitstapjes te maken met zijn veertig jaar jongere levensgezel Mario.
Maar Warrens gezondheid gaat zienderogen achteruit, wat de uitstapjes en het leven in en om het huis erg moeilijk maakt. Incontinentie, staar, oogflikkeringen, moeilijk lopen, vochtophopingen en wanen in de nacht zorgen voor een lichamelijke lijdensweg. Dit wordt verstrekt door het feit dat Mario van geen wijken weet als het gaat om werk, koken of uitstapjes. Warren wordt uitgescholden, ruw uit zijn stoel of van zijn bed omhoog gerukt, wordt verteld dat hij zich alleen maar aanstelt en moet de grootste vernederingen doorstaan. Toch blijft hij zijn Mario trouw, die als hij liefdevol is, dat ook met heel zijn hart is.
Eigenlijk gebeurt er niet zo veel. Als er thuis niet luxueus wordt gekookt wordt er wel een exclusief restaurant bezocht voor een recensie in Lekker. Er worden een kunsttentoonstellingen bezocht, kostbare voorwerpen gekocht, rondritten door de natuur gemaakt en er wordt gewerkt, heel veel gewerkt. Toch houdt Warrens schrijfstijl het dagboek interessant, met zijn scherpe analyses, waarin niemand gespaard wordt, ook hijzelf niet. De lezer krijgt alles voorgeschoteld, van de manieren om stront op te vangen tot prachtige anekdotes over de Ashanti in Afrika en de geschiedenis van Troje.
Tijdens de laatste levensdagen van Warren schrijft Mario in het dagboek, wat een ander licht werpt op de 23 jaar die zij samen hebben doorgebracht. Dit maakt de onvermijdelijke afloop van het boek nog aangrijpender.
Lijkt een geweldig boek….
Even langs de boeken winkel vanavond!
Bedankt voor de tip!
