03.10.2003 Masterplan
Deze week is Masterplan van start gegaan. Vernieuwende, ja, zelfs baanbrekende televisie leek het te gaan worden. Zo ver was een programma nog nooit gegaan, hier ging heel Nederland over praten….De kandidaten lijken goed gekozen: de eerste een jongen die verklaart hoogbegaafd te zijn, om de haverklap een I.Q.-test doet om te kijken of hij al weer een puntje hoger scoort en zichzelf beschouwt als Gods geschenk aan de vrouwen, de tweede een klaploper die zijn dagen slijt met kitesurfen en eten bij vrienden dan wel familie, uitspraken doet als “Nederland is eigenlijk te klein voor mij” en laat weten niets te geven om geld en bezit (- ben toch benieuwd wat hij dan gaat doen met die 100.000 euro aan prijzengeld, mocht hij winnen)- kortom: figuren die je met alle liefde op hun gezicht ziet gaan. Dat dat de bedoeling is staat wel vast, want de programmamakers zijn donders goed op de hoogte van alle angsten en obsessies van de deelnemers en schromen uiteraard niet om daar gebruik van te maken.
Je zou zeggen dat alle ingredi?nten voor een pakkend programma aanwezig zijn, en toch gaat dit format niet werken. Veel te vaak wordt vooruitgeblikt naar “hoogtepunten” die bij nader inzien stuk voor stuk teleurstellen, er wordt beweerd dat voor de hoofdrolspelers spel en werkelijkheid door elkaar lopen, maar de aanwezigheid van een camera lijkt me toch aanwijzing genoeg, en het is te traaaag. Vooruitblikken, herhalingen en verbindende praatjes van Peter “m???sterplan” Tuinman - dat is wel zo’n beetje waar het programma uit bestaat. Een gemiste kans, waar de Nederlandse kijker echt niet voor thuis zal blijven.
Gisteren werd overigens een derde kandidaat ge?ntroduceerd: een meisje van 22 dat als eerste opdracht kreeg dat ze 3 uur lang haar mond moest houden. De reactie van het wicht? Zonder ook maar een seconde bedenktijd stapte ze uit het spel, want “als mijn vrienden en familie mij 3 uur niet spreken worden ze ongerust”. Waar vinden ze die mensen??
